Dichter

Het schrijven van eigen poëzie en korte prozateksten heb ik voor mij zelf ontdekt tijdens een cursus aan de Toneelschool. Ik ging mij goed af en werd gestimuleerd om het schrijven van poëzie te ontwikkelen. Sindsdien heeft het mij niet meer losgelaten. Temeer omdat ik er genoegen aan beleef. Ik ervaar veel overeenkomsten met het door mij geliefde improsiveren van orgelmuziek als amateurorganist. Poëzie schrijven is eigenlijk het improviseren met woorden en taal om een gevoel weer te geven.

Tweede werkelijkheid. Tijdens het schrijven van poëzie stap ik eigenlijk in een andere werkelijkheid dan de echte. Het enige wat ik meeneem van de echte werkelijkheid zijn mijn ervaringen, belevenissen en emoties. Het is een aangenaam toeven waarin je aan je eigen wereld bouwd. Dit alles vindt dan zijn beslag in de teksten die als gedicht gelezen kunnen worden. Voor mij is het een bron van ontspannen naast mijn intensieve beroep. Hoewel, het schrijven van poëzie vergt toch de nodige energie. 

Gelegenheidspoëzie. Ik heb ontdekt het leuk te vinden om voor of bij bepaalde gebeurtenissen en gelegenheiden poëzie te schrijven. De gerichtheid van het onderwerp dwingt je tot iets specifieks. Dit levert vaak verrassende uitkomsten op tijdens het schrijven. Vaak blijft zo'n gedicht als persoonlijk herinneringsicoon bestaan en verbonden aan de gelegenheid. Het wordt altijd erg gewaardeerd wat mij weer plezier en invulling geeft.

Poëzie en kunst. Naast een specifieke gelegenheid laat ik mij ook vaak leiden door een kunstwerk. Dit kan gaan van schilderij, abstract kunstobject tot een muziekstuk. Uiteraard heeft mij eerst de kunstvorm al aangesproken. 

Het einddoel. Emoties, gevoelens en gedachten van mensen moeten bespeeld worden om deze in beweging te houden. In de vorm van uitdagen, be-amen, confronteren, afbreken, opbouwen, vernieuwen, bevrijden, voeden, stimuleren, tot ontwikkeling brengen, bewonderen, leren delen of omarmen. Zodra dit plaats vindt gebeurd er ook daadwerkelijk iets met iemand. Ik noem dit het kunstwerk wat ik in de ander wil doen laten ontstaan via de poëzie. Dit kunstwerk kan herkend worden aan vele persoonlijke uitingen zoals: de (glim)lach, de traan, de afwezigheid van een snel (voor)oordeel, het streven naar compassie, de open hand, een menswaardige rechtvaardigheid, het persoonlijk leven leren corrigeren, tot aanvaarding komen. Eigenlijk betreft het elementen die zich laten verenigen tot de levenskunst.