Dichter

Het schrijven van poëzie en korte prozateksten heb ik ontdekt tijdens een cursus aan de Toneelschool. Ik merkte dat het mij goed af-ging en werd gestimuleerd om het schrijven van poëzie te ontwikkelen. Sindsdien heeft het mij niet meer losgelaten. Vooral omdat ik er plezier aan beleef. Poëzie schrijven heeft veel overeenkomsten met het improsiveren op het orgel, wat ik graag doe als amateurorganist. Het is eigenlijk improviseren met woorden en taal, om gevoelens weer te geven.

Tweede werkelijkheid. Tijdens het schrijven van poëzie stap ik als het ware in een andere werkelijkheid dan de echte. Het enige wat ik meeneem van de echte werkelijkheid zijn mijn ervaringen, belevenissen en emoties. Het is er aangenaam toeven,  waarbij ik aan mijn eigen wereld bouw. Dit alles vindt zijn weerslag in de gedichten. Hoewel, het schrijven van poëzie toch de nodige energie vergt, is het voor mij en bron van ontspanning naast mijn intensieve beroep.

Gelegenheidspoëzie. Ik heb ontdekt het leuk te vinden om voor of bij bepaalde gelegenheden poëzie te schrijven. Het feit dat het onderwerp in deze gevallen vaststaat, dwingt me tot iets specifieks. Dit levert vaak een verrassende uitkomst op. Vaak blijft zo'n gedicht een persoonlijke herinnering aan de gelegenheid. Het wordt altijd erg gewaardeerd, wat mij weer plezier en voldoening geeft.

Poëzie en kunst. Behalve door een specifieke gelegenheid laat ik me ook vaak leiden door een kunstwerk. Dit kan een schilderij zijn, een abstract kunstobject, een muziekstuk. Uiteraard heeft mij dan eerst de kunstvorm al aangesproken. 

Het doel. Emoties, gevoelens en gedachten van mensen moeten bespeeld worden om in beweging te blijven. Dit kan door onder andere uitdagen, be-amen, confronteren, afbreken, opbouwen, vernieuwen, bevrijden, voeden, stimuleren, tot ontwikkeling brengen, bewonderen, leren delen of omarmen. Zodra dit plaats vindt, gebeurt er ook daadwerkelijk iets met iemand. Ik noem dit het kunstwerk dat ik in de ander wil laten ontstaan door middel van de poëzie. Dit kunstwerk kan herkend worden aan vele persoonlijke uitingen zoals: de (glim)lach, de traan, de afwezigheid van een snel oordeel, het streven naar compassie, de open hand, rechtvaardigheid, het persoonlijk leven leren corrigeren, tot aanvaarding komen. Eigenlijk betreft het elementen die zich laten samenvatten tot de levenskunst.